Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18497 K.2024/18894

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin; tüketilen elektrik miktarının hayatın olağan akışına uygun olduğu gerekçe gösterilerek sanık hakkında beraat hükmü kurulmuş ise de bu durumun sanığa isnat edilen karşılıksız yararlanma suçunu işlemediği anlamına gelmemekte olduğunu, sanığın karşılıksız yararlanma suçunu işlemiş olduğunun tutanaklar ve bilirkişi raporu ile ispat edildiğini, sanığın isnat edilen suç yönünden cezalandırılması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;