Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1921 K.2024/16460

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 07.02.2019 tarihli ve 2018/1872 Esas, 2019/248 Karar sayılı kararının katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Kayseri 1. Çocuk Mahkemesinin 22.03.2018 tarihli ve 2017/665 Esas, 2018/312 Karar sayılı ilâmıyla suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 31/2, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 116/4, 119/1-c, 31/2, 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun'un 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 151/1, 31/2, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

suça sürüklenen çocuk müdafiinin hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden verilen kararları istinaf etmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 07.02.2019 tarihli kararıyla mala zarar verme suçundan istinaf başvurusunun reddine, hırsızlık suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine kararının verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin kararları temyiz etmesi üzerine,

mala zarar verme suçuna yönelik talebin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15 Ceza Dairesinin 04.03.2019 tarihli kararıyla itirazın reddine karar verilerek mala zarar verme suçundan kurulan hükmün kesinleştirildiği, hırsızlık suçu yönünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 27.02.2019 tarihli 2018/1872 Esas, 2019/248 Karar sayılı kararıyla hükmün kesin nitelikte olduğu kabul edilerek temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın sanık müdafiine 06.03.2019 tarihinde tebliğ edildiği,

suça sürüklenen çocuk müdafiinin 07.03.2019 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında;