Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19954 K.2024/79

Mahkemece sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hüküm kısmının karardan çıkartılarak cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair 21/07/2022 tarihli ek karar verilmiş ise de, 18/01/2022 tarihli kararın kanun yararına bozulması halinde anılan ek kararın yok hükmünde olacağı düşünülerek yapılan incelemede. Dosya kapsamına göre, her ne kadar Mersin

15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/01/2022 tarihli kararı ile sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; ikinci kez tekerrüre esas alınan ilâm olan Erdemli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2016 tarihli ve 2015/52 esas, 2016/98 sayılı kararı ile hükmedilen 5 ay hapis cezasının 24/12/2016 tarihinde yerine getirildiği, hükmün yerine getirilmesinden itibaren 3 yıl geçtikten sonra Mersin

15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/01/2022 tarihli kararına konu suçun 30/01/2020 tarihinde işlendiği, 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b maddesi uyarınca anılan cezanın tekerrüre esas alınamayacağı, dolayısıyla sanığın adli sicil kaydında yer alan Mersin

5. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/12/2016 tarihli ve 2016/84 esas, 2016/467 sayılı ilâmı nedeniyle mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanığın cezasının yalnızca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında cezalarının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine yönelik hüküm kısımlarının çıkartılmasına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektilmesine ilişkin Mersin

15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.07.2022 tarihli ek kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olacağı belirlenerek yapılan incelemede, Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilâmda da mükerrir olduğu gerekçesiyle cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; sanığın adlî sicil kaydında yer alan Erdemli

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/52 Esas 2016/98 Karar sayılı ilâmının 24.12.2016 olan infaz tarihinden itibaren, temyize konu suçun işlendiği 30.01.2020 tarihine kadar 3 yıllık sürenin geçmiş olduğu, bu ilâmda tekerrüre esas alınan Erdemli

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2012 tarihli ve 2012/355 Esas, 2012/297 Karar sayılı ilâmı bakımından da yalnız başına tekerrür koşullarının oluşmadığı, bu sebeple bu ilâmların tekerrüre esas alınamayacağı ve sanık hakkında 2. kez mükerrirlik koşullarının oluşmadığı; bununla birlikte sanığın adlî sicil kaydında yer alan Mersin

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2016 tarihli ve 2016/84 Esas, 2016/467 Karar sayılı ilâmı ile silahla tehdit suçundan verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünden dolayı tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Mersin

15. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip istinaf edilmeksizin kesinleşen 18.01.2022 tarihli ve 2021/36 Esas, 2022/39 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle; hüküm fıkralarından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerlerine “Mersin