Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20795 K.2023/5357

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.11.2013 tarihli ve 2013/1596 Esas No'lu iddianamesi ile sanıkların, katılana ait ... hâlinde bulunan aracın sağ arka tarafında bulunan stepnesini sökmeye çalışırlarken devriye gezen polis ekipleri tarafından farkedilmeleri üzerine kaçmaya başladıkları, bilahare suçta kullandıkları aletlerle yakalandıkları olayda; sanıkların eylemi sebebi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 35, 54. maddeleri gereğince cezalandırılmaları suçta kullanılan aletlerin müsaderesi ve 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2013/623 Esas, 2015/374 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 35. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, adlî emanetin 2013/2616 sırasında kayıtlı eşyaların aynı Kanun'un 54. maddesi uyarınca müsaderesine ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz istemi, cezasını temyiz etmek istediğine, Sanık ...'in temyiz istemi, cezasını temyiz etmek istediğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İddia, sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları ve diğer belgeler birlikte değerlendirildiğinde; olay tarihinde güvenlik görevlilerin devriye görevi yaptığı sırada 34 H. .... plaka sayılı kamyonun sağ tarafında arka stepne yönünde yere çökmüş vaziyette stepneyi sökmeye çalışan bir şahsın görüldüğü ve bu şahsın ekip arabasını fark etmesi üzerine hızlı bir şekilde kamyonun yanından uzaklaşarak az ileride bulunan 34 A. .... plaka sayılı araca binerek kaçmaya başladıkları,

kolluk görevlileri tarafından yapılan takip sonucunda aracın yakalandığı ve içerisinde suçta kullanıldığı değerlendirilen yan keski ve ... ... gibi aletlerle birlikte bulunanların sanıklar ... ve ... olduğunun belirlendiği, katılanın beyanında söz konusu stepnenin aracın arka tarafında bulunduğunu ve stepnenin bulunduğu yerin kilit altında olduğunu, olay tarihinde sanıklar tarafından söz konusu kilitlerin kopartıldığını ve bu şekilde stepnenin çıkartılmaya çalışıldığını belirttiği, sanıklar savunmalarında suçlamaları kabul etmemiş iseler de;

olaya dair tutanak içeriği ve olayın gelişimi dikkate alındığında sanıkların savunmalarına itibar edilmediği ve her ne kadar sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca kamu davası açılmış ise de; sanıkların sübut bulan eylemlerinin aynı Kanun'un 142/1-b maddesine uyduğu belirtilerek sanıkların atılı suçu işledikleri Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR