Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20798 K.2023/5092

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.11.2022 tarihli ve 2022/6147 Esas No.lu iddianamesi ile, sanık hakkında, gece vakti, katılana ait ikametin etrafı duvarla çevrili bahçesinde bulunan 8.000,00 TL değerindeki bisikleti çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b.3, 143/1, 53, 58 ve 63. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/872 Esas, 2023/22 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hükmen tutukluluk hâlinin devamına karar

verilmiştir.

3. Anılan mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/1206 Esas, 2023/1183 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.07.2023 tarihli onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145 ve 168. maddelerinin uygulanma koşullarının oluştuğuna, lehe hükümlerin uygulanmamasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın 09.11.2022 günü gece saat 04.35'te, katılanın etrafı duvar ile çevrili ikâmetinin eklentisi niteliğindeki bahçesinden 8.000 TL değerindeki Carraro marka bisikleti aldığının ... olduğunu kabul eden Yerel Mahkemece yasal şartları oluşmadığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin uygulanmadığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Araştırma ve Tespit Tutanağı içeriği ve sanığın suçlamayı kabul etmesi hususu bir arada değerlendirildiğinde atılı hırsızlık suçunun sübuta erdiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş; suça konu eşyanın değeri ve kolluk görevlilerince bulunup katılana teslim edilmesi dikkate alındığında somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 145 ve 168. maddelerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı belirlenmiş, sanık hakkında verilen cezada aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca indirim yapılması ve başkaca lehe hükmün de uygulanma imkânının olmaması karşısında Mahkemece kurulan hükümde bu yönleriyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/1206 Esas, 2023/1183 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “Cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ...