Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20925 K.2024/261

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61571 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14/01/2020 tarihli iddianame ile, "müşteki Ahmet Mahir'e ait iş yerine şüpheli Kadir Kırmızıdam tarafından zarar verildiğinin tespit edildiği" ve inceleme konusu sanıkların bu eyleme iştirak ettiğine ilişkin bir anlatım da bulunmadığı nazara alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçundan sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 18.02.2014 tarihli ve 2013/13-274 Esas, 2014/78 Karar sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225. maddesine göre, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında hüküm verilebileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükümlüler hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.01.2020 tarihli ve 2019/56103 Soruşturma, 2020/990 Esas, 2020/733 iddianame numaralı iddianamesi ile katılan Ahmed Mahir Abtin'e yönelik mala zarar verme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı hâlde; 5271 sayılı Kanun’un 170. ve 225. maddelerine aykırı olarak hükümlülerin anılan suçtan yazılı şekilde cezalandırılmalarına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR