Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21000 K.2024/2342

Kanunu'nun 173/6. maddesinde yer alan, "İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır" şeklindeki ve 172/2. maddesinde yer alan, "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenlemeler karşısında, Dosya kapsamına göre, Karşıyaka

5. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yazılan konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun hırsızlık suçu ile birlikte işlendiğinde şikayete tabi olmadığından bahisle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması yönündeki 29.04.2021 tarihli müzekkerenin yeni delil mahiyetinde olmadığı anlaşılmakla, talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.06.2019 tarihli ve 2019/11-32 Esas, 2019/500 Karar ve 04.02.2020 tarihli ve 2019/11-67 Esas, 2020/59 Karar sayılı kararları da nazara alınarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/2. maddesine göre "Hükümden önce verilip hükme esas teşkil eden veya başkaca kanun yolu öngörülmemiş olan mahkeme kararlarına karşı da hükümle birlikte istinaf yoluna başvurulabilir." hükmü uyarınca kanun yararına bozmaya gelen Karşıyaka

1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20.05.2021 tarihli ve 2021/1855 Değişik İş sayılı kararının inceleme konusu konut dokunulmazlığının ihlâli suçu için verilen mahkûmiyet kararı ile birlikte istinaf edildiği ve İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

21. Ceza Dairesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2021/3224 Esas, 2022/2169 Karar sayılı ilamı ile de "Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2021 tarihli ve 2020/19455 Soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

bu kararın sanığa 22.04.2021 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştiği, sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan açılan davaya bakan Mahkemenin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/4. maddesi gereği hırsızlık suçunu gerçekleştirmek amacıyla gerçekleştirilen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun şikâyete tabi olmayacağına, bu nedenle kararın gözden geçirilmesine ilişkin müzekkeresi üzerine, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Karşıyaka

1. Sulh Ceza Hakimliğinden ek kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılmasının talep edildiği, Karşıyaka

1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20.05.2021 tarihli ve 2021/1855 Değişik İş sayılı kararı ile Mahkemenin kararın gözden geçirilmesinin istendiği müzekkerenin yeni delil sayılarak 5271 sayılı Kanun'un 172/2 maddesi gereği ek kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılmasına karar verildiği ve Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.05.2021 tarihli ve 2021/8694 Soruşturma, 2021/2958 Esas, 2021/2056 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kamu davası açılmış ise de, sanık hakkında verilerek kesinleşen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı kaldıran Karşıyaka

1. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 20.05.2021 tarihli ve 2021/1855 Değişik İş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilerek, verilecek karara göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerekmesine rağmen yargılamaya devamla karar verilmesi" gerekçesiyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen kararın bozulduğunun anlaşılması karşısında;

konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet kararı ile birlikte istinaf edilen, hükümden önce verilip hükme esas teşkil eden ve kanun yararına bozmaya gelen karara karşı kanun yararına bozmaya gelinemeyecek olması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR