Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2143 K.2025/11670

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın isnat edilen suçu işlemediğine, katılanla aynı apartmanda oturduğundan isteseydi daha önceden de araç lastiklerini çalabileceğine, olay tarihinde apartmana gelen başkaları tarafından eylemin gerçekleştirildiğine, soyut beyanlar dışında sanığın müsnet suçu işlediğine dair hiçbir somut delil bulunmadığına, lehine sonuç doğuracak olan etkin pişmanlığın uygulanmasına esas olmak üzere zararı gidermek isteyip istemediği hususunun mahkemece sanığa sorulmadığına,

verilen cezanın kanuna ve hukuka aykırı olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;