Hükümlünün 10.11.2022 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, müdafii istemediğini beyan ettiği gibi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de hükümlüye zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı halde, hükümlüye daha önce Mahkemenin talebi üzerine barodan atanan müdafii Av. ...'na gerekçeli kararın tebliğ edilmesi üzerine, müdafii tarafından karar temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiinin hükümlü hakkında verilen kararı temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, yukarıda belirtilen gerekçe ile Mahkemece daha önce re'sen görevlendirilen ve temyize hakkı bulunmayan Av. ...'nun temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,
II. Hükümlü Hakkında Şikâyetçi ...'e Yönelik Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Hükümlünün Temyiz İstemi Yönünden
Hükümlünün suç tarihinde diğer hükümlü G.Y. ile birlikte gece vakti, manav dükkanı olan şikâyetçi ...'ın pasaj içerisindeki koridora bıraktığı meyve kasalarından meyve aldığı sırada kolluk görevlilerince pasaj içerisinde yakalandığının anlaşıldığı olayda, Mahkemece lehe olan kanun değerlendirmesi yapılırken karşılaştırma sırasında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uygulanmamış ve aynı Kanun'un 145/1. maddesi değerlendirilmemişse de her halükarda 765 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerine göre verilecek cezanın açıkça sanık lehine olduğu dikkate alındığında, anılan hususlar sonuca etkili görülmediğinden bozma nedenleri yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
III. Hükümlü Hakkında Şikâyetçi ...'a Yönelik Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Hükümlünün Temyiz İstemi Yönünden
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Hükümlünün 17.09.2002 tarihinde diğer sanık S.N. ile birlikte gece vakti, şikâyetçinin pasaj içerisinde bulunan işyerinin kapısını ... cisimle zorlayıp zarar vererek açtığı, işyerinden pek fahiş miktarda cep telefonları, kontörler, bataryalar, kulaklıklar, bozuk para ve kredi kartlarını çaldığı,
hükümlünün 29.09.2002 tarihinde diğer hükümlü E.B. ile birlikte gece vakti, yeniden aynı işyerinin kapısını ... cisimle zorlayıp açmaya çalıştığı ancak kapıyı açamaması üzerine olay yerinden ayrıldığı ve hükümlünün yakalandıktan sonra bir kısım cep telefonu ve bataryayı karşılık almadan bıraktığı yerleri söyleyerek iadesini sağladığı belirlenmekle, soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı şikâyetçi ... ...'... sorularak sonucuna göre,
5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddeleriyle uygulama yapılıp yapılmayacağının lehe kanun karşılaştırması sırasında karar yerinde tartışmasız bırakılması,
2. Suç tarihi itibarıyla mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında olduğu da gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılıp sonucuna göre de.
5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, hükümlünün şikâyetçi ... ...'a karşı yukarıdaki bentte açıklanan eylemine uyan, 765 sayılı Kanun'un 493/1, 80, 522 (pek fahiş), 55/3 maddeleriyle, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 43, 31/3, 168/1-4 (kısmî iadeye ... gösterilmesi halinde), 116/4, 119/1-c, 31/3, 151/1 (uzlaşmanın sağlanamaması halinde), 31/3. maddeleri uyarınca uygulama yapılarak,
sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan kanunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.