Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21509 K.2023/5263

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143, 143, 31/2, 62 ve 50/1-a maddeleri gereğince 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/400 Esas, 2016/148 Karar sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, anılan kararın diğer suça sürüklenen çocuklar yönünden Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 02.02.2021 tarihli ve 2020/5445 Esas, 2021/1382 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine,

lehe bozmanın hükmü temyiz etmeyen adı geçen sanığa sirayet ettirilmesi suretiyle, yapılan yargılama sonunda sanık hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/152 Esas, 2022/359 Karar sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11.04.2023 tarihli ve 94660652-105-16-29454-2022-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2023 tarihli ve 2023/45009 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun, dosyanın diğer sanıkları ile birlikte gece vakti sayılan dilimde müşteki ... ...'na ait işyerinin önünde kilitsiz vaziyette bulunan meşrubat dolabının içerisinden içecek ve tatlıların alınması şeklinde gerçekleşen somut olayda eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesinde düzenlenen adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, mahkûmiyetin kararının diğer suça sürüklenen çocuklar yönünden temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine,

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 02.02.2021 tarihli ve 2020/5445 Esas, 2021/1382 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiği, bozma kararı sonrası sanık yönünden de sirayetine karar verilerek yapılan yargılama sonunda, Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli kararı ile diğer sanıklar yönünden eylemin zamanaşımına uğradığı, sanık yönünden sirayet ihtimaline binaen kayıt yapılması nedeniyle zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilemeyeceğinden bahisle hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280. maddesinin 3. fıkrasında, "(Ek: 20/7/2017-7035/15 md.) Birinci ve ikinci fıkra uyarınca verilen kararların sanık lehine olması hâlinde, bu hususların istinaf isteminde bulunmamış olan diğer sanıklara da uygulanma olanağı varsa bu sanıklar da istinaf isteminde bulunmuşçasına verilen kararlardan yararlanırlar." şeklindeki hüküm ile benzer bir olay nedeniyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 08.06.2022 tarihli ve 2019/18-422 Esas,

2022/431 Karar sayılı ilâmında ".... bozma üzerine inceleme dışı sanıklar Tugay ... ve ... ... hakkında yapılan yargılama neticesinde verilen beraat hükümlerinde sirayet hususuna değinilmemesinin bu kurumun sanıklar hakkında uygulanma ihtimalini ortadan kaldırmayacak olması, Yerel Mahkemece sirayet hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hâlinde sanıklar tarafından kanun yararına bozma yoluna başvurulmasında hukuki bir engel bulunmaması,

Ceza Muhakemesi Kanunu sistematiğinde sirayet kurumunun (CMK'nın 306. maddesi) kanun yararına bozma yolundan (CMK'nın 309. maddesi) önce düzenlenmesi ve makul sürede yargılanma ilkesi ile usul ekonomisi hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; inceleme konusu dosyada öncelikle lehe bozma kararının sanıklara sirayeti kurumunun işletilmesi,

bunun mümkün olmaması durumunda ise kanun yararına bozma yolunun değerlendirilmesi ..." şeklinde belirtildiği üzere, lehe bozmanın aynı durumdaki diğer sanıklara da sirayet ettirilmesinin bir hukukî zorunluluk olduğu nazara alındığında, Yargıtay incelemesi yapılmayan sanık yönünden sirayetin mahallinde mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği,

bu haliyle sanığın eyleminin anılan Kanun'un 141. maddesinde düzenlenen basit hırsızlık suçuna vücut verdiği gözetilerek sanık hakkında lehe bozma doğrultusunda değerlendirme yapılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Hükümlü hakkında Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/400 Esas, 2016/148 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143, 31/2, 62 ve 50/1-a maddeleri gereğince 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, verilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesinin ardından, bahse konu kararın inceleme dışı suça sürüklenen çocuklar bakımından Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 02.02.2021 tarihli ve 2020/5445 Esas, 2021/1382 Karar sayılı ilâmı ile bozulması üzerine,

lehe bozmanın hükmü temyiz etmeyen suça sürüklenen çocuk ...’e de sirayet ettirilmesi amacıyla diğer suça sürüklenen çocuklar hakkında yapılan yargılamaya suça sürüklenen çocuk ... de dahil edilmiş ise de; yargılama sonucunda suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla; verilen bu kararın 5271 sayılı Kanun’un 223. maddesi uyarınca hüküm niteliğinde bulunmadığının anlaşılması karşısında;