Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/216 K.2023/2307

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.03.2011 tarihli ve 2012/389 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 142/1-b, 143, 168, 35. maddeleri, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/1-4, 119/1-c maddeleri, mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2011 tarihli ve 2011/84 Esas, 2011/286 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143 35/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan, aynı Kanun’un 151/1, 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 14.11.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/746 Esas, 2016/436 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 35/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan, aynı Kanun’un 151/1, 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

4. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/746 Esas, 2016/436 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli ve 2021/5824 Esas, 2021/16955 Karar sayılı kararı ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin onanmasına; mala zarar verme suçundan kurulan hükmün ise, sanık tarafından soruşturma aşamasında mağdurun zararının giderilmesi nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

5.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/32 Esas, 2022/1389 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 2 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi, suçun zaman aşımına uğradığı, mağdurun şikâyetçi olmaması nedeniyle mala zarar verme suçundan düşme kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 24.02.2011 tarihinde gece saat 22.00 civarında yabancı bir aracı mağdurun evinin önünde gören komşusu, hemen mağduru arayarak haber vermesi neticesinde, mağdurun yanında kuzeni ile birlikte evine geldiği, evin bahçesinde park hâlinde bir araç olduğu, araç içerisinde mağdura ait televizyon, halı, su dinamosu, akü ve derin dondurucunun olduğu, ayrıca evin pencere camının kırık olduğunun görüldüğü, kısa süre sonra evin bahçesinde olduğu tespit edilen sanık ve oğlunun mağdur tarafından yakalandığı anlaşılmıştır. Sanık aşamalarda suçlamaları kabul etmiştir. Mağdur soruşturma aşamasında savcılığa sunduğu dilekçesinde zararının giderildiğini beyan etmiştir.

2.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve uygulama hatası dışında gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşme tarihi olan 14.11.2011 tarihi ile denetim süresi içinde 18.04.2014 tarihinde işlenen kasıtlı suça ilişkin suç tarihi arasındaki sürede dava zamanaşımının durduğu, bu nedenle zaman aşımının dolmadığı.

19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesine eklenen 4. fıkra gereğince “hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçunun işlenmesi hâlinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikâyet aranmaz” hükmü gereği, mala zarar verme suçlarının suç tarihi itibarıyla şikâyete tabi olmadığı gibi uzlaştırma kapsamında da bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

1.Mala zarar verme suçu nedeniyle soruşturma aşamasında etkin pişmanlıktan dolayı 5237 sayılı Kanun’un 168/1. maddesi uyarınca tayin olunan cezadan indirim oranının en çok 2/3, en az 1/2 oranından fazla olması gerektiği gözetilmeden 1/3 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesi gereğince tayin olunan 4 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 168/1. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu “2 ay 20 gün” hapis cezası yerine “3 ay 10 gün” hapis cezasına ve devamında aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken "2 ay 6 gün" hapis cezası yerine "2 ay 23 gün" hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR