Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21982 K.2023/5927

Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 03.07.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, REDDİNE, B.

Sanık Müdafiinin Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.06.2023 tarihli ve 2023/1173 Esas, 2023/699 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında, Adana

26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2023/41 Esas, 2023/139 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 53, 58. maddeleri uyarınca kurulan 1 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE, C.

Sanık Müdafiinin Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.01.2023 tarihli ve 2023/1278 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, suç tarihinde gece vakti katılanların ikametinden 16.000,00 TL değerinde eşyaları çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 53, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Adana

26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2023/41 Esas, 2023/139 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 63. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 12.06.2023 tarihli ve 2023/1173 Esas, 2023/699 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suç nitelemesi ve atfedilen suç maddesinin yanlış olduğu, suçun gece vakti işlendiğine dair katılan beyanları dışında etrafta kamera olup olmadığının araştırılmayarak eksik inceleme yapıldığı, gerekçesiz olarak alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza verildiği, mahkûmiyet kararına gerekçe olarak belirtilen delillerin eksik ve hatalı olarak değerlendirildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın suç tarihinde saat 04.30 sıralarında katılanların evde uyuduğu sırada, katılanların evine girerek ziynet eşyaları, 3 adet cep telefonu ve diğer bazı eşyaları çaldığı, katılan ...'nın uyanıp sanığı görmesi üzerine sanığın çaldığı eşyalarla birlikte balkondan atlayarak kaçtığı, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin ... olduğu İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın suç tarihinde gece vakti cerrahi maske ve şapka takmak suretiyle tanınmamak için tedbir alarak katılanların ikametinden para, ziynet eşyası ve cep telefonlarını çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h-f. maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması, sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış;

sanığın katılanların evinin ... odasında çekmeceyi karıştırdığı sırada katılan ...'nın saat 04.30 sıralarında uyanarak sanığı gördüğü ve bunun üzerine sanığın çaldığı eşyalarla birlikte balkondan atlayarak kaçtığının anlaşıldığı olayda, sanığın avuç izinin olay yerinde tespit edilmesi, sanığın ifadesinde olayı hatırlamadığı, parmak izi çıkmışsa bu suçu işlemiş olabileceğine dair savunması ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın üzerine atılı nitelikli hırsızlık suçunu işlediğinin ... olduğu, delillerin değerlendirilmesinde hata bulunmadığı;

güneşin ... ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alındığında güneşin ... saatinin 06.16 olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 6/1-e. maddesine göre gece vaktinin saat 05.16’da sona erdiği, katılanların aşamalardaki ifadelerine göre eylemin saat 04.30 sıralarında gece vakti işlendiğinin ... olduğu.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde cezanın bir miktar alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edildiği, karar yerinde gösterilen gerekçe ve dosya içeriğine göre alt sınırdan uzaklaşılarak ... ceza miktarının tayin edilmesine ilişkin uygulamada da herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde bulunmamış, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 12.06.2023 tarihli ve 2023/1173 Esas, 2023/699 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana