Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22179 K.2023/7655

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'in temyiz isteminin, kendisine iftira atıldığı, suçu işlemediği, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, suçun nitelikli halinin oluşmadığı ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, sanık ...'in temyiz isteminin suçun vasfının hatalı nitelendirildiği, güveni kötüye kullanma veya dolandırıcılık suçunun mevcut olduğu, delillerin eksik değerlendirildiği, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise sanığın suç işleme kastının bulunmadığı, sadece katılana yardım etmek istediği,

masumluk karinesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede.

Sanıklar hakkında katılana yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile hükümlerin ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Silifke 3. Asliye Ceza Mahkemesine,