Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23275 K.2025/23200

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın cezalandırılmasını gerektirecek nitelikte somut delilin dosya kapsamında bulunmadığına, suçun işlendiğini gösterir kesin, şüpheden uzak bir delilin söz konusu olmadığına, yanlış değerlendirme ile verilen mahkûmiyet kararının usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğini kabul etmemekle birlikte verilen cezanın orantılılık ilkesine aykırı olduğuna, sanığın beyanları dikkate alınmadan,

etkin pişmanlık ve diğer lehe hükümlerin uygulanmamış olmasının da usul ve yasaya aykırı olduğuna," ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;