Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23298 K.2025/23975

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "müvekkilinin samimi beyanlarda bulunup, yargılamaya konu suçu işlemediğini açıkça ifade ettiğine, iddia edilen fiilleri müvekkilinin işlediğine dair dosyada herhangi bir delil bulunmadığına, mahkemece sanığın suçu işlediği kabul olunsa bile suçun basit halinden ve alt sınırından hüküm kurulup sanık lehine tüm hükümlerin uygulanması gerektiğine,

yasal gerekçeye dayanmadan suç için belirlenen cezanın alt sınırdan ayrılmak suretiyle teşdiden tayin edilmesinin ve TCK'nın 143/1. maddeyle verilen cezanın artırılmasının da hukuka, usule ve yasaya aykırı olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;