Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23435 K.2024/5480

Başsavcılığının 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/86826 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan mala zarar verme suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca 12 yıl olduğu nazara alındığında, Sanığın müsnet suçu 06/08/2010 tarihinde işlediği ve hakkında verilen 15/12/2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 15/02/2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 02/08/2012 tarihinde yeniden suç işlediği,

5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 15/02/2012 ile 02/08/2012 tarihleri arasında (5 ay 18 gün) dava zamanaşımı süresinin durduğu, denetim süresinde işlenen suçun tarihi olan 02/08/2012 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başladığı ve son olarak 03/03/2022 tarihinde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasına ve sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla; zamanaşımının durduğu süreler (5 ay 18 gün) mahsup edildikten sonra,

zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın Mahkemece savunmasının alındığı 04/11/2011 tarihinden, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilen 03/03/2022 tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde düzenlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Hükümlünün yargılama konusu mala zarar verme eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1. maddesinin (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin sekizinci fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesinde denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre hükümlü bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.02.2012 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 02.08.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenmiştir.

4. Hükümlünün sorgu tarihi olan 04.11.2011 ile mahkûmiyet karar tarihi olan 03.03.2022 tarihi arasında 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun belirlenmesi nedeniyle kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul Anadolu