Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24588 K.2025/22965

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve hükmolunan ceza miktarı yönünden 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereği sanığın duruşma talebinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, ''katılanın zararının tespiti için herhangi bir işlem yapılmadığına, zarar net bir şekilde tespit edildikten sonra sanığa zararı gidermesi için süre verilmesi gerekirken katılanın soyut beyanına göre belirtilen zarar üzerinden süre verildiğine, sanığın zararı giderme ve zararı gidermesi nedeniyle indirim alma hakkının elinden alındığına, sanık hakkında verilen cezada herhangi bir indirim yapılmadığına, sanığın atılı suçu işlemediğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, verilen kararın bozularak sanığın isnat edilen suçtan beraatine karar verilmesine, aksi halde sanık lehine olan hükümlerin uygulanmasına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın tekerrüre esas alınan Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2019 tarihli ve 2018/4 Esas, 2019/75 Karar sayılı ilâmında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.