Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24780 K.2025/22970

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararda istinaf sebeplerinin detaylarıyla değerlendirilmediğine, soyut ve genel ifadeler ile gerekçe oluşturulduğuna, dosya kapsamında şikâyetçinin ve tanıkların soyut beyanları dışında mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına, şikâyetçi ve tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmadığına, olayın gerçekleştiği alanı gösterir kamera görüntüsü ve benzeri hiçbir somut delil bulunmadığına,

yargılamanın tüm aşamalarında sanığın istikrarlı ve samimi beyanlarında hırsızlık yapmadığını ifade ettiğine, sanığın yapılan üst aramasında suça konu telefonun bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, verilen kararın bozularak sanığın beraatine karar verilmesine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;