Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2496 K.2024/6188

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1- Dosya içeriğine göre, sanığın olayın meydana geldiği yerde olduğuna dair kamera görüntülerinin bulunduğu, kamera kaydına göre, sanığın eli ile gizlediği bir çanta ile suça konu eşyaların çalındığı yerden ayrıldığının tespit edildiği, sanığın eline gizlediği çantayı yerde bulduğu ve sahibini bulamadığı için evine götürdüğü şeklinde soyut ve hayatın olağan akışına uygun olmayan beyanlarda bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarını işlediği sabit olmasına rağmen mahkûmiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2- Kamu malına zarar verme suçu yönünden 5271sayılı CMK'nın 233-234 maddeleri gereği Adalet Bakanlığına davadan ihbar yapılmaması,