Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2507 K.2024/885

1- İlk Derece Mahkemesince; alacak davasında, sözleşme tasarısında işe başlama tarihinin 10.01.2014 olduğu, buna karşılık taraflarca imzalanan sözleşmede işe başlama tarihinin 21.01.2014 olarak yazılı olduğu, söz konusu sözleşme ve hizmet işleri kabul tutanağının davacı tarafından 21.01.2014 olarak kabul edildiği,bu nedenle 11 günlük işe geç başlama ile ilgili olarak hak edişten kesilen 471.207,88-TL'nin haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin ise istinaf başvurusunun kısmen kabulüyle; uyuşmazlığın ticari bir işten kaynaklandığı, davacının alacağına avans faizi uygulanmasını talep ettiği, bu nedenle mahkemece hükmedilen alacağa avans faizi uygulanması gerekirken, yasal faiz uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle yeniden karar verilmesi suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacı tarafından sözleşmede yazan tarihte işe başlanıldığı ve gecikmenin söz konusu olmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.