Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25 K.2023/2254

Suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz isteği yönünden; kurum vekilinin yokluğunda verilip 11.12.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 20.12.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu belirlenmiştir.

Sanığın temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Suçtan Zarar Gören ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

Suçtan zarar gören kurum vekilinin yokluğunda verilip 11.12.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 20.12.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, aynı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz isteğinin, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B.Sanığın Temyiz İsteği Yönünden;

Sanığın, yetiştirme yurdunun güvenlik kulübesinin camını taşla kırması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a maddesinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, sanık hakkında mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.09.2011 tarihi ile yeniden suç işlediği tarih olan 16.08.2012 arasındaki 11 ay 3 günlük durma süresi eklendiğinde dahi suç tarihi olan 12.09.2009 tarihinden inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenle Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/799 Esas, 2015/1042 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,