Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2023/25244 E. , 2024/8062 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2023 ta
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2023/25244 E. , 2024/8062 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2023 tarihli ve KYB-2023/95720 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 10/06/2019 tarihli ve 2019/9557 esas, 2019/10130 karar sayılı ilâmında yer alan "...hükümlünün katılan... yönelik eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; hükümlünün üzerine atılı hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği ve nitelikli hale dönüştüğü dikkate alındığında 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi gereğince uzlaştırma kapsamında olmadığının gözetilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden,...BOZULMASINA" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, somut olayda sanığın üzerine atılı hırsızlığa azmettirme suçunun gece vakti işlendiği ve bu haliye nitelikli hale dönüşmekle uzlaşma kapsamında olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Hükümlü hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 38/2, 143/1 ve 35/2. maddeleri gereğince 2 yıl 4 ay hapis cezasının verildiği, bahse konu kararın Dairemizin 03.10.2016 tarihli ve 2016/8505 Esas, 2016/13240 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği, kararın infazı sırasında 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik doğrultusunda uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle uzlaşma prosedürünün başlatıldığı ve 08.03.2017 tarihli ek kararla hükümlü ile şikâyetçi arasında uzlaşma sağlandığından bahisle hükümlü hakkındaki mahkûmiyetin ortadan kaldırılmasına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede; 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi halinde eylemin nitelikli hırsızlık suçuna dönüşeceği ve eylemi uzlaşma kapsamı dışına çıkaracağı, bununla birlikte, Dairemizin 03.10.2016 tarihli ve 2016/8505 Esas, 2016/13240 Karar sayılı ilâmında "Kipa isimli alışveriş mağazasından alış veriş yapan Can Ok'un alış veriş arabasının içinde bulunan ve aldığı malzemelerin üzerine koyduğu laptop bilgisayarının sanığın azmettirdiği Pınar Atmaca isimli çocuk tarafından çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış” şeklinde yer alan eleştiri ile mahkûmiyet hükmünün onandığı ve hükümlünün eylemine ilişkin suç vasfının belirlenmesindeki yanılgının sonraki değerlendirmelerde kazanılmış hak sağlamayacağı da dikkate alınarak eylemin belirtildiği şekilde hem gece vakti işlenmesi hem de suç vasfı nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi gereğince uzlaşma kapsamında olmadığı anlaşılmakla, hükümlü hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün ortadan kaldırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2017 tarihli ve 2012/1120 Esas, 2013/115 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanunu'nun 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, verilen kararın uyarlama yargılamasına ilişkin olması nedeniyle, “aleyhe sonuç doğurmama ilkesi”nin bu karar bakımından geçerli olamayacağının gözetilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.