Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26867 K.2026/6569

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçu bakımından Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 30.01.2023 tarihli ve 2022/1011 Esas, 2022/3043 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen karara yönelik temyiz istemine hasren yapılan incelemede.

I. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 30.01.2023 tarihli ve 2022/1011 Esas, 2022/3043 Karar sayılı ek kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1 maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-b. maddesi uyarınca,

İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 30.01.2023 tarihli ve 2022/1011 Esas, 2022/3043 Karar sayılı sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden,

bu karara yönelik temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın 5271 sayılı CMK'nın 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, II. Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen kararlara yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuklar hakkında,

iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu(İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasına karar verildiği, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talepleri üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesinin kararları kaldırılarak,

suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına karar verilerek cezaların artırıldığı anlaşılmakla, hükümlerin temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu (suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yüzüne karşı verilen kararın kanun yolu bildirim kısmında kanun yoluna başvuru süresinin başlangıcı olarak "tebliğden itibaren" denilmek suretiyle müdafiin yanıltıldığı,

suça sürüklenen çocuk müdafiine gerekçeli kararın tebliğ edilmediği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin bunun üzerine 02.01.2023 tarihinde kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiş ve aksi yöndeki 30.01.2023 tarihli ek karar suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden kaldırılmıştır.), 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin "hükmün gerekçe içermediğine, savunma hakkının kısıtlandığına, hukuka aykırı yollarla ele geçirilmiş olan delillere dayanıldığına, eksik araştırma sonucu karar verildiğine, tevsii tahkikat taleplerinin reddedildiğine ve adil yargılanma hakkının gereklerinin yerine getirilmediğine";

suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin "eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak katılan beyanlarına itibar edilerek mahkûmiyet kararı verildiğine, her türlü şüpheden uzak ve inandırıcı ve kesin delil olmadığı hâlde, mahkumiyet kararı verildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Suça sürüklenen çocuklar hakkında, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan İlk Derece Mahkemesinin kararları kaldırılarak yeni hükümler tesisine dair kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararları hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Keskin Asliye Ceza Mahkemesine,