Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28479 K.2025/2783

Sanığın 06.01.2012 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu ve mahkemenin 11.01.2012 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek ve tebligat tarihinde Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığa, kararın cezaevi aracılığıyla 28.07.2011 tarihinde tebliğ edildiği,

kararın yasa yolu bildiriminde sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmediği gibi kararın 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesine uygun şekilde okunup anlatılmaması nedeniyle geçersiz olması nedeniyle, sanığın 06.01.2012 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde cafede masa üzerine bırakılmış telefonu aldığı, HTS kayıtlarına göre olay tarihinde saat 21.12'de kendi hattını takarak kullandığı ve UYAP'dan alınan güneş batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak, gece vaktinin saat 21.45'de başladığının anlaşılması karşısında; suçun gündüz vakti işlendiğinin tespiti ile sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/4. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, en son kesen işlem olan 08.06.2010 hüküm tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,