Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2861 K.2024/12556

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 31/3, 168/2, 62/1, 50/3, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.600,00 TL adlî para cezasına, hükmedildiği, suça sürüklenen çocuk müdafîi ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçundan 142/2-h, 31/3, 62 ve 51. maddelerine göre 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası verildiği anlaşılmakla, verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafîinin temyiz isteminin kararın maddi delillere dayanmadan sadece mağdurun ifadelerine dayandırıldığına, eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;