Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2866 K.2025/11937

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin teşebbüs ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına ve sanığın temyiz isteminin de eylemin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna, teşebbüs ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2016 tarihli ve 2016/26 Esas, 2016/669 Karar sayılı ilâmında 5237 sayılı TCK’nın 245/1, 62 ve 50/1-a maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezasına hükmedilmesine karşın, mahkemece anılan ilâmdaki hapis cezasının tekerrüre esas alınıp, adli para cezasının esas alınmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.