Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29175 K.2025/3479

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlediğinin sabit olmadığına, iddianamedeki sevk maddeleri arasında bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi yönünden ek savunma hakkı verilmediğine, suçun gece vakti işlendiğine dair delil bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki beyanına göre 80.000,00 TL değerindeki otobüsünün çalındığı ve suça konu araç bulunduğunda yine şikâyetçinin beyanına göre oluşan hasar sebebiyle yaklaşık 4.000,00TL zararının bulunduğu olayda, hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Dosya kapsamından şikâyetçinin suça konu otobüsü en son suç tarihinde saat 00.00'da yerinde gördüğü ve saat 05.00 sıralarında tekrar baktığında yerinde göremediğine ilişkin beyanı dikkate alınarak, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre suç tarihinde güneşin doğuş saatinin saat 05.38 olduğu ve gece vaktinin saat 04.38'e kadar devam ettiğinin anlaşılması karşısında, suç saatinin kesin olarak tespit edilememesi sebebi ile şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği,

hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve suçun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,