Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/352 K.2024/11485

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d-h, 143, 168/1. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 6 ay hapis cezası tayin edilmesi,

2. Bozmadan önce kurulan 11.02.2016 tarihli ilk kararda, tekerrüre esas alınan ilâm kararda belirtilmeden sanık hakkında 1. kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği ve ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması karşısında, bozmadan sonra kurulan 26.10.2022 tarihli kararda, sanığın adli sicil kaydında yer alan Alaplı Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/224 Esas, 2008/406 Karar sayılı ilâmındaki hırsızlık suçundan hükmedilen 11 ay 20 gün hapis cezası tekerrüre esas alınarak tekerrür hükümleri uygulanırken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasının gerektiği ve 1. kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasının gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında bu defa 2. kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

3. Sanığa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafilik ücretinin, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında mahkemece sanığı savunmak üzere müdafiin görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h, 143, 168/1. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmesi ile;