Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/362 K.2024/12127

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulandığı hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi olarak yazılması gerekirken aynı Kanun'un 168. maddesi olarak eksik gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında ikinci kez tekerrürlüğe ilişkin koşullar bulunmasına rağmen sanık hakkında 2.kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.