Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3692 K.2024/2156

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin esas ve usul yönünden hukuka aykırı yargılama yapıldığına, alkolün etkisi ile bu suçu işlediğine, çok pişman olduğuna, hiçbir menfaati ve çıkarı olmayan suçtan dolayı yüksek ceza verildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanabilmesi için kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamında yer alan güvenlik kamera görüntülerine göre eylemin olay günü saat 06.07'de gerçekleştirildiğinin, katılanın da gece saat 02.30'da park ettiği aracının sabah 08.45'de yerinde olmadığını farkettiğini beyan ettiğinin, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin saat 05.36’da sona erdiğinin anlaşılması karşısında; kamera saatinin güncel olmadığına yönelik herhangi bir tespit de bulunmadığından suçun gece vakti işlenmediğinin kabulünde bir isabetsizlik olmadığı, buna göre sanığa müdafii atanmasının da zorunlu olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki (2) ve (3) nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Katılanın, ikameti önüne sokak üzerine kilitleyerek park ettiği aracının, halat bağlanarak çekilmek suretiyle çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması hukuka aykırı bulunduğundan,