Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3996 K.2024/11027

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in 01.02.2016 tarihli, sanık ...'în ise 28.02.2022 tarihli dilekçeleri ile temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulundukları, mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde.

03.10.2013 tarihli kararın sanıkların yokluğunda verildiği ve ...'e 18.11.2013 tarihinde tebliğ edildiği ancak tebliğ tarihinde sanığın Bakırköy/Metris Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka suçtan hükümlü olduğu, ...''e ise MERNİS şerhli olarak MERNİS adresine Tebligat kanunu 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla.

5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca sanıkların eski hale getirme ve temyiz talebini inceleme yetkisi, Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğundan bu konuda mahkemece verilen 29.06.2016 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu sanıkların temyiz istemlerinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanıkların hırsızlık suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının 03.10.2013 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,