Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4024 K.2024/14241

Bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın gözaltında geçen süresinin TCK'nın 63. maddesi gereğince cezasIndan mahsup edilmesi infaz aşamasında mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mükerrerliğe esas alınan Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2008 tarihli ve 2008/88 Esas 2008/44 Karar sayılı olan ve 23.05.2012 tarihinde yerine getirilen ilâmında birden fazla suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin olan hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca hükmedilen 3 yıl hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün kurulan hükümlerde mükerrirliğe esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması,