Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4065 K.2024/12272

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

23.12.2014 tarihli bozma öncesi hükümde sanığın sonuç ceza olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 62.maddeleri gereğince erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla; Sanığın cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan erteli 10 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden fazla cezaya hükmedilmesi,