Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4134 K.2024/13935

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 1 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı, anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı bozma sonrası sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün yerine hesap hatası yapılarak 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

2- Kabule göre;

Bozma sonrası sanık hakkında 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği, hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sonuç olarak 1 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca 2 yıl olarak belirlenen temel hapis cezasından aynı Yasa'nın 143. maddesi uyarınca 1/6 oranında arttırım yapılarak belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,