Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5186 K.2024/17206

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikâyetçinin iş yerine hırsızlık amacıyla gece vakti kilit kısmının zorlanması suretiyle girilmesi şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4. maddesi yerine 116/1-4. maddesi ile mahkumiyet kararı verilmesi sonuca etkili görülmeyen ve mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.