Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6997 K.2023/2980

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23.02.2021 tarihli ve 2020/6340 Esas, 2021/3056 Karar sayılı bozma kararı sonrası 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307. maddesi uyarınca duruşma açılıp, suça sürüklenen çocuğun duruşmaya usule uygun biçimde davet edilmesinin ardından, duruşmaya gelmemesi halinde yokluğunda karar verilebilecekken; dosya kapsamında suça sürüklenen çocuk adına çıkartılan duruşma gününü bildirir davetiyenin suça sürüklenen çocuğun en son bildirdiği adres yerine farklı bir adreste eşine yapıldığı, yapılan tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın bozma sonrası diyecekleri sorulmaksızın yazılı şekilde karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,