Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8289 K.2025/1805

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre kararda bir isabetsizlik görülmediğinden hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

1)22.09.2021 tarihli bozma öncesi hükümde sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen sonuç adlî para cezalarının ayrı ayrı 20 eşit taksitte ödenmesine karar verildiği, hükmün sanıklar ve müdafii tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla; bozma sonrası verilen hükümde taksit miktarının CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, konut dokunulmazlığını ihlâli suçundan hükmedilen adlî para cezasının 10 eşit taksitte ödenmesine karar verilmesi,

2)18.06.2014 tarihinde kabul edilip 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adlî para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanıklar hakkında adlî para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrilebileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Nefiye ve Mine ile tüm sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkralarının TCK'nın 52/4.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerden "10 eşit" ifadelerinin çıkarılarak yerlerine "20 eşit" ifadelerinin eklenmesi ve hükümlerin ilgili fıkralarından "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde bakiye adlî para cezasının tamamının tahsil edileceğinin ödenmeyen kısmın hapse çevrilebileceğinin ihtarına" ilişkin bölümlerin çıkarılarak,