Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8651 K.2024/17154

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmemesi, tanık ...'ın soruşturma aşamasındaki beyanında suça konu ağaçları sanığın kestiğini gördüğünü söylemesine rağmen yargılama aşamasında yapılan keşifteki beyanında Suriyeli şahısların ağaçlarını kestiğini görmesi üzerine onlara sorunca sanığın talimatı ile kestiklerini zira onun işçisi olduklarını söylediklerini beyan ettiği, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen inceleme dışı sanık Süleyman Alıç'ın ise savunmalarında Seyhan Yılmaz ile anlaşıp onun arazisindeki ağaçları Suriyelilere kestirdiğini, sanığın bu olayla ilgisi olmadığını söylediğinin anlaşılması karşısında; tanık ...'ın beyanlarındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı biçimde mahkûmiyet hükmü kurulması,