Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9854 K.2023/8326

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde, “suçun işleniş şekli, suç sebep ve saiki, korunan hukuki yarar, suçun işlendiği yer ve zaman, sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu dikkate alınarak, takdiren ve asgari hadden bir miktar uzaklaşılarak teşdiden” ceza verildiği belirtildiği hâlde, ... cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesi uyarınca 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden suç adının gerekçeli karar başlığında konut dokunulmazlığını ihlâl etme olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.