Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/11805 K.2025/2840

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2014/586 Esas, 2015/386 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği;

suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz talebi üzerine Dairemizin 08.10.2019 tarihli 2019/3908 Esas, 2019/14985 Karar ve 22.03.2022 tarihli ve 2021/15538 Esas 2022/5342 Karar sayılı ilamlarında suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden bozma kararı vermekle, temyiz incelemesin tabi olmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması suçunun inceleme dışı bırakıldığı,

suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasten bir suç işlemesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 26.02.2024 tarihli ve 2022/317 Esas, 2024/97 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklamasından sonra, suça sürüklenen çocuk müdafiinin verdiği dilekçe ile istinaf isteminde bulunduğu, Bölge Adliye mahkemesi tarafından dosyanın Yargıtay'a gönderildiğinin anlaşılması karşısında.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322'nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326'ncı maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, suça sürüklenen çocuk hakkında her ne kadar daha önce 31.03.2015 tarihli karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de.

5271 sayılı CMK'nın hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesinde "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." hükmü uyarınca, hükmün ancak açıklandıktan sonra hukuki sonuç doğuracağı, somut olayda ise Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 26.02.2024 tarihli ve 2022/317 Esas,

2024/97 Karar sayılı kararın hukuki sonuç doğurduğu ve infaz kabiliyetinin bulunduğu dikkate alındığında hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.0./2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince.