Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/12670 K.2024/18184

ğı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2024 tarihli ve KYB-2024/94903 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2021 tarihli ve 2021/473 esas, 2021/422 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre, Avanos Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında yapılan yargılamada, basit yargılama usûlü uygulanarak 30/12/2020 tarihinde mahkumiyet ve beraat kararları verildiği, söz konusu karara itiraz hakkı bulunan Cumhuriyet savcısı tarafından süresi içinde itiraz edildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 252/2. maddesinde yer alan ''İtiraz üzerine hükmü veren mahkemece duruşma açılır ve genel hükümlere göre yargılamaya devam olunur.

Taraflar gelmese bile duruşma yapılır ve yokluklarında 223 üncü madde uyarınca hüküm verilebilir. Taraflara gönderilecek davetiyede bu husus yazılır.

Duruşmadan önce itirazdan vazgeçilmesi hâlinde duruşma yapılmaz ve itiraz edilmemiş sayılır.'' şeklindeki düzenleme gereğince, mahkemesince Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak verilen tüm kararlar (beraat ve mahkumiyet) yönünden duruşma açılarak genel hükümlere göre yapılacak yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece sanığın ...'ya karşı mala zarar verme suçundan genel hükümlere göre yargılama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde, Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2020 tarihli ve 2020/406 esas, 2020/709 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede.

Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre basit yargılama usûlüne tabi olmadığı, sanığın bu suçla birlikte işlediği iddia olunan hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarının da 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/8. maddesi kapsamında basit yargılama usûlüne tâbi olmadığı gözetilmeden, genel hükümler uyarınca yargılama yapılarak karar verilmesi yerine, yazılı şekilde basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle karar verilmesinde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 30.12.2020 tarihli karar bakımından; sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre basit yargılama usûlüne tabi olmadığı, sanığın bu suçla birlikte işlediği iddia olunan hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarının da 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/8. maddesi kapsamında basit yargılama usûlüne tâbi olmadığı gözetilmeden, basit yargılama usûlüne göre yargılama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. 11.10.2021 tarihli karar bakımından. 5271 sayılı Kanun'un "Basit yargılama usûlünde itiraz" başlıklı 252. maddesinin 1. fıkrasında, "251. madde uyarınca verilen hükümlere karşı itiraz edilebilir. Süresi içinde itiraz edilmeyen hükümler kesinleşir." şeklinde, aynı maddenin 2. fıkrasında "İtiraz üzerine hükmü veren mahkemece duruşma açılır ve genel hükümlere göre yargılamaya devam olunur.

Taraflar gelmese bile duruşma yapılır ve yokluklarında 223. madde uyarınca hüküm verilebilir. Taraflara gönderilecek davetiyede bu husus yazılır. Duruşmadan önce itirazdan vazgeçilmesi hâlinde duruşma yapılmaz ve itiraz edilmemiş sayılır." şeklinde ve anılan maddenin 3. fıkrasında yer alan "Mahkeme, ikinci fıkra uyarınca hüküm verirken, 251. madde kapsamında basit yargılama usûlüne göre verdiği hükümle bağlı değildir.

Ancak, itirazın sanık dışındaki kişiler tarafından yapıldığı hâllerde 251/3. maddesi uyarınca yapılan indirim korunur." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, basit yargılama usûlü uyarınca verilen hükme karşı yapılan itiraz üzerine genel hükümlere göre yargılamaya geçilmesi ile birlikte önceki hükümlerin (mahkûmiyet ve beraat kararı verilen tüm hükümlerin) geçerliliğini kaybedeceği gözetilmeden yalnızca sanığın ...'ya yönelik eylemi bakımından genel hükümlere göre yargılama yapılıp yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR