Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/12897 K.2024/16360

Sanık hakkında, Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2024 tarihli ve 2024/393 Esas ve 2024/470 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca kurulan 3 ay 10 gün hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II - Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'ın temyiz isteminin suça konu jeneratörün küpe kilidinin bozuk olduğuna, jeneratöre herhangi bir zarar verilmediğine ve şikâyetçiye teslim edildiğine, şikâyetçinin de mahkemede şikâyetinden vazgeçtiğine, herhangi bir zarar ve şikâyet olmadığı için de verilen ceza miktarının fazla olduğuna;

sanık ... müdafiinin temyiz istemin ise usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması gerektiğine, dosyada jenaratörün çalınma anına ait kamera görüntüsü bulunmadığına, müvekkili sanığın gerek soruşturma gerek kovuşturma aşamasındaki ifadelerinde diğer iki şahsın önce arabasını almaya çalıştığını, alamayınca zorla çuvalı aldıklarını belirttiğine, görüntü izleme tutanaklarının da bu durumu desteklediğine, çünkü 1. ve 3. şüpheli şahsın jeneratörü çuvala yükleyip sürüklediklerinin görüldüğüne, eğer müvekkili sanık diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde olsaydı çekçek arabasına yükleyip jeneratörü oradan götürmelerinin gerektiğine,

ayrıca jeneratörü yükledikleri sırada müvekkili sanığın diğer sanıkların yanında bile olmadığına, müvekkilinin sadece çuvalını alabilmek için peşlerinden gittiğine, eksik inceleme ile verilen kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, diğer sanık ...'ın kovuşturma aşamasında verdiği ifadesinde müvekkili sanığın bahse konu suç ile alakası olmadığını belirtmesine rağmen bu beyanın dikkate alınmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, müvekkili sanık aleyhine hiç bir delil ve emare olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ...'ın ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesine,