Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2024/13126 E. , 2025/23079 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3101 E., 2024/1990 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma I. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyi
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2024/13126 E. , 2025/23079 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3101 E., 2024/1990 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma I. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 27.06.2024 tarihli ve 2024/3101 Esas, 2024/1990 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 08.07.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen iki haftalık kanunî süre geçtikten sonra 06.09.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... ve müdafii ile sanık ...'nın temyiz istemlerinin, “verilen cezanın yüksek olduğuna, lehe olan hükümlerin ugulanmadığına, atılı suçun işlenmediğine, eksik inceleme neticesinde karar verildiğine, mahkûmiyete yeterli delillerin bulunmadığına” yönelik olduğu belirlenmekle ve hükmedilen cezanın miktarı itibarıyla sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle yapılan incelemede; 1. Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2024 tarihli, 2024/32 Esas, 2024/37 Karar sayılı ilamına yönelik sanık ... müdafiinin istinaf talebinde bulunmasına rağmen, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 27.06.2024 tarihli kararında sanık ... müdafiinin istinaf talebi değerlendirilmeksizin ve taraf teşkili sağlanmadan hüküm kurulması, 2. 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde bölge adliye mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2023 tarihli, 2022/251 Esas, 2023/156 Karar sayılı dosyasında verilen hükümlere yönelik istinaf istemleri üzerine yapılan inceleme neticesinde, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 23.11.2023 tarihli ve 2023/4037 Esas, 2023/3985 Karar sayılı kararı ile ile “Sanıklar hakkında TCK'nın 143/1. maddesi uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayininden” bahisle hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılığın aynı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilmek suretiyle yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı, Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında “…bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiğinin…” kabul edildiği, keza Anayasa Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı ile de “İstinaf Dairesi kanunda açıkça öngörülmüş hâller dışında bir nedenle bozma kararı vermiş, bunun sonucunda başvurucunun temyiz kanun yoluna başvurma hakkının elinden alınmasına yol açmıştır. Böylelikle istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin kuralların İstinaf Dairesince yapılan yorumun kişilerce öngörülebilecek belirlilikte olmadığı ve kanunun lafzıyla çeliştiği görülmüştür. Diğer bir ifadeyle İstinaf Dairesinin bu kararıyla başvurucunun mahkemeye erişim hakkına kanuni dayanağı bulunmayan bir müdahalede bulunulmuştur. Açıklanan gerekçelerle İstinaf Dairesinin 5271 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılı hâller dışında bir sebeple bozma kararı vermesiyle gerçekleşen müdahalenin kanuni dayanağının olmaması nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine..." hükmedilmekle yukarıda anılan şekilde verilen bozma kararlarının “hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl” olduğunun teyit edildiği dikkate alınmak suretiyle; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 23.11.2023 tarihli ve 2023/4037 Esas, 2023/3985 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2024 tarihli, 2024/32 Esas, 2024/37 Karar sayılı sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Hacıbektaş asliye ceza mahkemesinin hırsızlık mahkûmiyetlerine karşı çok sayıda sanık ve müdafi temyiz etmiş; bir sanık müdafiinin temyizi süre aşımından reddedilmiştir. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi hem bir müdafiin istinaf talebini değerlendirmemiş hem de TCK 143/1 uygulanmadığı gerekçesiyle dosya üzerinden bozma yapmıştır.
Hukuki İlke: İki haftalık yasal süre geçtikten sonra yapılan temyiz reddedilir; ayrıca istinafın müdafiin istinaf talebini değerlendirmeden ve taraf teşkili sağlamadan hüküm kurması ile 280/1-e-f dışında dosya üzerinden bozma yapması yetkisizlik nedeniyle hukuka aykırıdır.
Uygulama Sonucu: Süresinde olmayan temyiz REDDEDİLMİŞ; taraf teşkili eksikliği ve yetkisiz bozma nedeniyle diğer sanıklar yönünden hükümler BOZULARAK dosya Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiştir.
Dava Strateji Notu: Çok sanıklı dosyalarda her müdafiin istinaf talebinin karşılanıp taraf teşkilinin sağlanması denetlenmelidir; ayrıca temyiz süresinin iki haftalık kesin süre olduğu unutulmamalı, aksi halde esas hiç incelenmeden ret gelir.