Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16583 K.2024/21267

Başsavcılığının 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/113210 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10/11/2021 tarihli ve 2021/2685 esas, 2021/17592 karar sayılı ilâmında yer alan "...

Somut olayda aynı apartmanda 4.kattaki mağdur Murat Özdemir’in daire kapısı önündeki ayakkabıyı ve 2.kattaki mağdur Nuri Demirkol’un daire kapısı önündeki bebek arabasının çalınması eyleminde bir fiil ile aynı suçun birden fazla mağdura karşı işlenmesi halinde aynı neviden fikri içtima oluşturması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 43/2 maddesi gereğince ceza verilip bu cezanın arttırılması gerekirken mağdur sayısınca iki kez mahkumiyet kararı verilmesi,

bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk Sergen Soykurt müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA" şeklindeki, Yine, Yargıtay

6. Ceza Dairesinin 19/01/2021 tarihli ve 2020/4088 esas, 2021/139 karar sayılı ilâmında yer alan "... suça konu kömürlüklerin bulunduğu yerin apartman sakinlerinin ortak kullanımına açık bölüm olması sebebiyle sanığın suça konu eşyaların farklı kişilere ait olduğunu bilse dahi ortak hakimiyet ve müşterek zilyetlik kuralı gereğince sanık hakkında (müşteki......ve müşteki...ile aynı binada ikamet eden diğer müştekilere yönelik olarak) tek bir hırsızlığa teşebbüs, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hüküm kurulması gerektiği de gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken,

eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş" şeklindeki açıklamaları nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, Mahkemece sanığın, müştekilerin oturduğu binaya girerek iki müştekinin daire kapıları önündeki spor ayakkabılarını ve diğer müştekinin bodrum kattaki deposunda bulunan demir malzemeleri ve pazar arabasını çalması şeklinde gerçekleşen eylemi sebebiyle yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmiş ise de.

1-Sanığın hırsızlık eyleminin, bir fiil ile aynı suçun birden fazla mağdura karşı işlenmesi sebebiyle aynı neviden fikri içtima oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında tek bir hırsızlık suçundan ceza verilip, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi gereğince bu cezanın arttırılması gerekirken, yazılı şekilde her bir katılan için ayrı ayrı ceza tayininde, 2-Sanığın, katılanların dairelerinin bulunduğu apartmanın ortak kullanıma açık alanına hırsızlık amacıyla girmesi şeklindeki eylemi sebebiyle bir kez konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

eylemin birden fazla katılana yönelik olduğundan bahisle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi gereğince artırım uygulanmak suretiyle fazla ceza tayininde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Hükümlünün katılanların oturduğu binaya girerek iki katılanın ayrı ayrı daire kapıları önündeki spor ayakkabılarını ve diğer katılanın bodrum kattaki deposunda bulunan demir malzemeleri ve pazar arabasını çalması şeklinde gerçekleşen eylemi sebebiyle katılan sayısınca suç oluştuğunun anlaşılması karşısında. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (1) numaralı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

3. Hükümlünün katılanların dairelerinin bulunduğu apartmanın ortak kullanıma açık alanına hırsızlık amacıyla girmesi şeklindeki eylemi sebebiyle bir kez konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eylemin birden fazla katılana yönelik olduğundan bahisle hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. maddesi gereğince artırım uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, (1) numaralı kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (2) numaralı kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Aydın

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2023 tarihli ve 2023/645 Esas, 2023/738 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.