Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16653 K.2025/25009

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yönünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/317 Esas, 2020/343 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenleme de gözetilerek sanığın temyiz talebinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında;

suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk derece mahkemesince iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı TCK’nın 116/2, 119/1-c, 31/3 62. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 4.000,00 TL adli para cezasının,

suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf talebi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince kaldırılarak suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine karar verildiği belirlenmekle; ilk derece mahkemesince hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde 5271 sayılı CMK’nın 286/2-d. maddesi uyarınca, "ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve aynı Kanun’un 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere,

ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, III. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 31/3, 62. maddeleri ve 142/2-d, 31/3, 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükümler kurulduğu, bu hükümlere karşı suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf talebi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince, davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp, suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu,

260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Oluşa, dosya içeriğine ve tanık beyanlarına göre atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olmadığına dair Bölge Adliye Mahkemesinin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisine dair karar hukuka uygun bulunduğundan Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 3. Çocuk Mahkemesine,