Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16631 K.2025/1273

Başsavcılığının 21.11.2024 tarihli ve KYB-2024/111410 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre. 1- Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

2. Ceza Dairesinin 16/12/2021 tarihli ve 2020/17560 esas, 2021/21646 karar sayılı ilâmında yer alan "...Müştekinin evinin önündeki caddeye herhangi bir yere sabitlenmeden direksiyon kilidi ile kilitli olarak park edilen motosikletin bulunduğu yerden çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK’nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkında TCK’nın 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması,

bozmayı gerektirmiş..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Sanığın olay günü Gazhane kavşağında bulunan müştekiye ait motosikleti çalması şeklinde sübut bulan eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesinde yer alan adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e maddesi yerine, yazılı şekilde aynı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde,

2- Sanığın suç tarihinde tren yolu ile bulvar arasında kalan hemzemin geçitte bulunan katılana ait motosikleti çaldıktan sonra bir sosyal paylaşım sitesinde suça konu motosikleti satmak istediğine dair bilgi alınması üzerine yakalandığında, suça konu motosikletin yerini söyleyerek motosikletin hasarlı bir şekilde ele geçirilerek katılana iadesini sağladığının ve katılanın da karar duruşmasında kısmî iadeye rızasının bulunduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında;

soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmî iade nedeniyle, sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesi gereğince indirim yapılması gerekirken anılan Kanun'un 168/2. maddesi gereğince indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde,isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Sanığın suç tarihinde tren yolu ile bulvar arasında kalan hemzemin geçitte bulunan katılana ait motosikleti çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanığın suç tarihinde tren yolu ile bulvar arasında kalan hemzemin geçitte bulunan katılana ait motosikleti çaldığı, sanığın bir sosyal paylaşım sitesinde suça konu motosikleti satmak istediğine dair bilgi alınması üzerine sanığın yakalandığında, suça konu motosikletin yerini söyleyerek motosikletin hasarlı bir şekilde ele geçirilerek katılana iadesini sağladığının ve katılanın da karar duruşmasında kısmî iadeye rızasının bulunduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında;

soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmî iade nedeniyle, sanığın cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1-4. maddesi gereğince indirim yapılması gerekirken aynı Kanun'un 168/2. maddesi gereğince cezasından indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Uşak

7. Asliye Ceza Mahkemesinin istinaf edilmeksizin kesinleşen 26.05.2021 tarihli ve 2020/243 Esas, 2021/289 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e maddesi uyarınca temel ceza olarak alt sınırdan belirlenen 3 yıl hapis cezasından aynı Kanun’un 168/1-4. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak sanığın 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

devamında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, (Mahkemenin hükümdeki olumsuz kanaati sebebiyle, kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına, aynı Kanun'un 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, 5271 sayılı Kanun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının bırakılmasına yer olmadığına), infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına,