Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16682 K.2025/1187

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, işletmeciliğini yaptığı kum ocağına yol açmak için mahalle muhtarlığınca oluşturulan orman vasfında olmayan alana dikilen çam ağaçlarının üzerinden iş makinesi geçirmek suretiyle zarar vermesi şeklinde iddia olunan eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1-c. maddelerinde düzenlenen dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının, 10.11.2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden, hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,