Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16879 K.2025/13041

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I. Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'ye yönelik iftira suçlarına ilişkin beraat hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:

İftira suçu bakımından doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle temyize hak ve yetkisi olmayan katılan kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanıklar ... ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların suç eşyasının satın alınması şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımlanan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 01.12.2015 olan mahkûmiyet karar tarihinden 19.03.2024 günlü karar tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,