Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/2055 K.2025/7904

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın yalnızca nakliye işini yaptığına, suça konu yerin köy tüzel kişiliğine ait olduğunu bilmesinin suçun sübutuna etki etmeyeceğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise;

olay günü suça konu hayvanların sanık tarafından alındığını bizzat gören tanığın olmadığına, varsayım üzerine hüküm verildiğine, olayı kimsenin görmemesinin hayatın olağan akışına uymadığına, olay tarihinde sanığın engelli raporu olması dolayısıyla atılı suçu işleyemeceğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;