Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/2640 K.2025/2322

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının 2 yıl olduğu gözetilmeden sanık hakkında alt sınırdan 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi ile yine sanık hakkında atılı hırsızlık suçunun gece vakti işlenmiş olması nedeniyle artırım yapılırken, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uyarınca, üçte birine kadar artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yarı oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2.Bozma öncesi 06.06.2007 tarihli hükümde, sanığın hırsızlık suçundan 5 ay erteli hapis cezasıyla cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, bozma sonrası sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen erteli 11 ay 7 gün hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 5 ay erteli hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeksizin erteli 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,